Benly

In 1919 start Bernhard Deckers in de boerderij van boer Benders in de huidige Veldhofstraat met een fietsenwerkplaats. Van de winst koopt hij bij merken als Batavus en Gazelle fietsframes in, stelt zijn eigen fietsen samen en verkoopt die dan.

In 1921 start hij zijn eerste echte zaak op het adres Laurastraat 38. Een paar jaar later, in 1925, opent hij op huisnummer 105 een nieuw bedrijfspand, met werkplaats en winkel. Op 30 april 1925 wordt de bedrijfsnaam, The Benly Cycle, ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Benly is de samenvoeging van zijn eigen voornaam met Ly van Elisabeth, zijn echtgenote. Na het openen van het nieuwe pand wordt het assortiment uitgebreid van enkel fietsen naar elektronica en huishoudelijke apparatuur. De zaken gaan, mede door de concurrerende prijsstelling en de constante kwaliteit, zó goed dat er nog een aantal filialen geopend worden. Ook zijn er werkplaatsen op de mijnen Julia en Laura, waar de mijnwerkers hun fiets kunnen laten repareren terwijl ze aan het werk zijn. Benly Financieringsmaatschappij verschaft krediet als het financieel even wat minder gaat.

De Engelse naam The Benly Cycle wordt in de oorlog verboden door de Duitsers, waardoor de bedrijfsnaam verandert in Benly. Op 10 februari 1951 trekt het filiaal in Waubach drommen mensen als in de etalage een experimentele televisie-uitzending te zien is.

Ben overlijdt op 22 augustus 1965 en dan nemen zijn zoons Jacob en Hans de zaak over. Met het sluiten van de mijnen vallen de grootste afnemers weg en gaandeweg worden alle filialen, met uitzondering van die in Eygelshoven, gesloten. De winkel in de Laurastraat verandert steeds meer in een zaak voor witgoed en elektrische apparatuur.

Filialen


Hoofdstraat 52, Kerkrade.
Kerkstaat 33, Waubach. Filiaalleider F. Hubben-Strolenberg.
Laurastraat 38, 51, 105-109, 117, Eygelshoven. Filiaalleider Bern. Deckers
St. Pieterstraat 59, Kerkrade. Filiaalleider J. Hubben

Trivia


Ben Deckers is de eerste ondernemer in Eygelshoven die de beschikking heeft over een eigen bestelauto met bedrijfsnaam.

Artikel over Benly in Anselbode


Het onderstaande artikel is geschreven door René van Zandvoort en gepubliceerd in de Anselbode. Foto’s (c) Ben Deckers

Benly, de b(l)oeiende historie van een mooi familiebedrijf

In 1919 begon Ben Deckers, de 16-jarige zoon van een smid die aan het begin van de twintigste eeuw vanuit het Brabantse Etten-Leur naar Eygelshoven verhuisde, een fietswerkplaats in de boerderij van boer Benders in de Laurastraat. Het was de start van wat inmiddels, 102 jaar verder, is uitgegroeid tot Electro World Benly. Het adres voor de verkoop en service, inclusief inbouw en reparaties, op het gebied van witgoed, alles op het gebied van beeld en geluid, kleine huishoudelijke apparaten, tot stofzuigers, koffiemachines en spijkers en schroefjes aan toe.

Opa Ben is er allang niet meer, maar heeft wel kunnen zien dat zijn erfgoed bij zijn zonen Jacob en Hans en bij Jakobs zoon Ben en diens zoon Tom, de huidige eigenaar van de zaak, in goede handen is. De laatste fiets werd er verkocht vlak nadat kleinzoon Ben het bedrijf van zijn vader overnam. “Want ik was geen ‘fietseplekker’. Fietsen vond ik vreselijke dingen, daar had ik helemaal niets mee.”

Even terug naar die eerste jaren na 1919, toen opa Ben als ‘sjneuzel’ zijn fietsenwerkplaats begon en twee jaar later zijn eerste echte zaak begon op het adres Laurastraat 38. “De vader van mijn opa had een grote smederij in Etten-Leur in Brabant,” vertelt kleinzoon Ben die tot voor kort de zaak leidde. “Tijdens de Eerste Wereldoorlog was de arbeidsmarkt in Nederland heel slecht, maar in Limburg was er nog veel werk door de mijnen. Toen is de familie hier naartoe verhuisd en is mijn opa op een gegeven moment een zaakje voor zichzelf begonnen in de Hoofdstraat, tegenwoordig de Veldhofstraat. Daar begon hij met fietsenbanden plakken. Het was hoofdzakelijk een fietsenreparatiewerkplaats. Van het geld dat hij overhield kocht hij nieuwe fietsen voor de verkoop. De zaken liepen zo goed, dat hij in 1925 in staat was om een paar honderd meter verderop, op nummer 105, een nieuw bedrijfspand, een werkplaats met winkel erbij, te openen.”

The Benly Cycle
De bedrijfsnaam die hij koos, The Benly, schreef opa op 30 april 1925 in bij de Kamer van Koophandel in Maastricht. Diezelfde dag trouwde opa Ben ook met zijn liefje Elysabeth Hubben. Mede daarom doopte hij de zaak The Benly Cycle, de samenvoeging van ‘Ben’ en ‘ly’ (van Elysabeth). Hij kocht op grote schaal fietsframes in bij fabrikanten als Gazelle en Batavus, waardoor hij zijn eigen merknaam mocht gaan gebruiken en zijn fietsen mocht voorzien van zijn eigen The Benly Cycle balhoofdplaatje, transfers en accessoires.

De ondernemende Ben ging daarnaast ook radio’s en lampen verkopen en maakte flink reclame voor zijn zaak. Als eerste ondernemer in Eygelshoven kocht hij een auto en liet zijn bedrijfsnaam erop schilderen. Aan het begin van de oorlog werden fietsenframes en fietsonderdelen schaars en werden er in plaats van rubberen banden houten wielen gemonteerd op de fietsen. Het Engels in de naam The Benly Cycle werd in 1940 door de Duitse bezetters verboden. ”Opa had in het oude kerkje haarden verstopt. Na de oorlog had niemand meer haarden, maar Benly had ze,” vertelt Ben In oktober 1944 werd Eygelshoven bevrijd en ging opa door onder de in de oorlog gebruikte naam Benly. Aan het bedrijfslogo voegde hij een opgaande zon toe als hoop op een betere toekomst.

Laura en Julia
Die toekomst gloorde aan de horizon met de verkoop van fietsen aan de mijnen Laura en Julia waarvoor Ben zijn eigen merkfietsen inzette. Zowel in zijn eigen zaak als op deze mijnen opende hij ook een reparatiewerkplaats. Hier brachten de koempels bij het begin van hun sjiecht fietsen ter reparatie en haalden die einde sjiecht weer op. Zo werd Benly een begrip in de wijde omgeving, wat ertoe leidde dat opa door zijn eigen kredietregeling (Benly financieringsmaatschappij) en de constante service en levering van kwaliteitsproducten begin jaren vijftig nog vijf andere filialen opende. Die kwamen op de Veldhofstraat, waar nu chocolaterie Bruns zit, in Chevremont op de hoek waar nu fietsenwinkel Bisschops zit, in Spekholzerheide, bij ‘der Sjpringbron’ op Bleijerheide en in Waubach en Nieuwenhagen. “In die filialen zaten allemaal broers van mijn oma. Je maakte van alles mee in die tijd. Opa was een hele inventieve man en maakte zich allerlei zaken eigen die hij uit de Verenigde Staten kende, zoals wat nu marketing heet. Hij zorgde altijd voor veel reuring, waardoor er veel mensen bij hem over de vloer kwamen. Ik kan me nog goed herinneren dat ik, als er weer een treinwagon vol fietsen aankwam, vroeg: “Opa, kunnen we dat allemaal wel betalen?” Waarop opa dan: “Jongen, maak je maar niet ongerust, die fietsen zijn allemaal al verkocht!”

Het waren gouden tijden en het ging Benly voor de wind. Er werden grote voorjaarsshows gehouden met de nieuwste fietsmodellen. Geen fiets ging echter de deur uit zonder de persoonlijke goedkeuring van opa, die daarbij zeer lage prijzen hanteerde. Afspraak is afspraak, gaat niet bestaat niet en de klant gaat vóór alles, zelfs voor een familiebijeenkomst, luidde zijn arbeidsethos.

Tijden veranderen
In 1965 overlijdt Ben Deckers plotseling op vakantie. Hij was met de caravan achter zijn wagen naar Marokko gereden maar werd op de terugweg in Portugal getroffen door een hartaanval. Zo bleef hem de sluiting van de mijnen, als zijn grote afnemers, enkele jaren later bespaard. Zijn zonen Jacob, de vader van vorig eigenaar Ben, en Hans namen de zaak over. Fietsen, brommers, motoren, elektronica en huishoudapparatuur vormden in ongeveer die volgorde het assortiment. Maar de tijden veranderden behoorlijk door de mijnsluitingen en begin jaren zeventig moesten de broers de bedrijfsvoering over een andere boeg gooien. De filialen buiten Eygelshoven werden gesloten en op de plek waar de huidige zaak is gevestigd werd een nieuw pand gebouwd, dichter bij het centrum van Eygelshoven.

De eerste zaak aan de Laurastraat 38
Opa Ben
De tweede zaak aan de Laurastraat 105

Opa zorgde via advertenties voor veel naamsbekendheid.

In de gouden jaren zestig vonden er regelmatig speciale shows plaats.

Benly, de b(l)oeiende historie van een mooi familiebedrijf (deel 2)

Vorige week heeft u kunnen lezen hoe opa Ben Deckers het Benly-imperium met veel koopmansgeest opbouwde tot een bloeiend bedrijf met zes filialen. Vandaag deel 2 en hoe het Benly verder verging na zijn plotselinge dood.

“Opa was altijd de grote inspirator,” vertelt kleinzoon Ben. “Geen slecht woord over mijn vader, maar die was eigenlijk gewoon monteur. Hij repareerde liever een oude wasmachine dan een nieuwe te verkopen. Daar kon hij uren mee bezig zijn. Ook oom Hans werkte in de zaak. In die tijd maakte het niet uit of je wat kende, je werkte gewoon mee. Ons eerste pand was helemaal verzakt door mijnschade, daarom hebben we op de huidige plek nieuw gebouwd in 1968, en hebben we de andere filialen gesloten. Het laatste filiaal heb ik zelf gesloten, omdat ik daar de laatste zes weken nog aan het werk ging. De tijd van de filialen was gewoon voorbij. Toen hebben we echter de fout gemaakt om er ook een soort winkel voor huishoudelijke spullen van te maken. We hadden van alles wat. Maar als je van alles wat hebt, ben je niet in één ding goed. Ook haarden en kachels verkochten we erbij. Mijn vader legde met een neef bovendien overal centrale verwarming aan en zo.”

Computer
In die tijd had niemand het nog over computers, weet Ben. “Vroeger had je nog mensen die iets kochten en dan zeiden: ‘Betalen doen we later wel, we hebben net de vakantie geboekt’. Mijn vader had wel twee huizen kunnen bouwen van het geld dat we nooit hebben gekregen. Hij is toen samen met een vriend begonnen om alle klantgegevens in de computer te zetten. De bestellingen, wat verkocht werd, van welk merk, wanneer het gekocht was. Vond ik knap. Zo had je als iemand belde altijd de juiste informatie van iedere klant meteen bij de hand. Maar met dat hele internetgebeuren had ik niet zoveel op. Mijn zoon Tom heeft daar veel meer affiniteit mee. Die legt de mensen rustig uit hoe het zit, ik kan dat niet.”

Toen zijn vader ziek werd, wist zijn moeder niet wat te doen en heeft Ben de zaak overgenomen. Hij was toen filiaalhouder bij C&A, maar had een te grote mond tegen de directie. “Ik accepteerde niet hoe er toen tegen me werd gepraat. Ik werd overgeplaatst naar Maastricht, maar als je elke dag naar een plek moet waar je het niet leuk vindt, werkt dat niet. Toen ben ik thuis in de zaak mee gaan helpen. Ik werd door C&A beschuldigd van loyaliteitsbreuk, werd ontslagen maar kreeg wel nog een flink bedrag mee.”

Geen ‘fietsenplekker’
Met die overname in 1994 veranderde er heel wat. “Ik ben toen te voorzichtig geweest. Zo hadden we op een gegeven moment een complete Blokker in de zaak. Dat betekende ontzettend veel werk. Twee meisjes had ik hiervoor in dienst, anders kreeg je het allemaal niet voor elkaar. Je moest ook alle voorraden lang van tevoren inkopen en daarna snel betalen en wat je niet verkocht kon je niet teruggegeven. Je werkte dus als een gek en als je zag wat je er uiteindelijk overhield, schrok je wel. Uiteindelijk keerde ik terug naar waar de zaak altijd op gedraaid had en dat waren wasmachines en fietsen. Ik had echter niets met fietsen. Ik was geen ‘fietsenplekker’. Ik vond het vreselijke dingen. Dan kwamen mensen terug met allerlei mankementen en zeiden ‘Maar ik heb hem wel bij jou gekocht, dus los het maar op’. Die fietsen heb ik toen weggedaan. Had ik achteraf misschien niet moeten doen als je ziet wat de elektrische fietsenhandel tegenwoordig oplevert. Dus die fietsen vlogen als eerste de deur uit. Daar had ik niks mee.”

Mediamarkt
De definitieve overstap naar de verkoop van elektronica en huishoudelijke apparatuur wordt een feit. Zelfs postzegels hoorden toen bij het assortiment. De bedrijfsnaam blijft Benly en het naoorlogse bedrijfslogo met de opgaande zon wordt in ere heeft hersteld. “We doen nu vooral witgoed en tv’s, al zijn die laatste nooit een hardloper geweest in Egelze. Daarom heb ik me indertijd aangesloten bij Elektrovakman. Daar betaalde je elke maand een bedrag aan en verder hoefde je je alleen maar te concentreren op de verkoop. Tegenwoordig heet die firma Elektroworld. Die heeft een nog veel grotere inkoopkracht dan bijvoorbeeld de Mediamarkt. Ik zei al lang geleden dat wij ons moeten onderscheiden door service te leveren en niet met de prijs. In het begin hadden wij hier ook maar twee tv’s staan, dus was er weinig keus. Dan stuurde ik de klant naar de Mediamarkt in Duitsland. Dan zei ik: ‘Daar staan alle tv’s die je krijgen kunt. Maak daar je keuze en kom dan terug. Dan lever ik je die tv en de service erbij voor hetzelfde geld’. Dat snapten ze niet, maar toch pakten wij onze marge. Toen de Mediamarkt in Nederland begon, werd ik uitgenodigd op het hoofdkantoor om tijdens een lezing te laten zien hoe wij dat deden. Het liefst had ik de Mediamarkt naast de deur gehad, om de mensen daar meteen naartoe te sturen.”

Net dat stukje extra service
“Apparaten kun je overal kopen, maar wij kunnen net dat stukje extra service geven,” vindt Ben. “Toen corona begon heb ik hem even geknepen, maar Tom zag geen probleem. ‘Pap, alleen de goeie klanten blijven over’, zei ie. Dat heb ik ook altijd het grote voordeel van een dorpswinkel als de onze gevonden, dat je nog een praatje met iemand kunt maken. Eens in de veertien dagen kom ik nu nog in de zaak kijken bij Tom.”

Ben is inmiddels 69 jaar, gepensioneerd en woont in Midden-Limburg, in Buggenum. Tuinieren is aan hem echter niet besteed. Wel heeft de man die niks met fietsen had twee elektrische fietsen gekocht om er af en toe met zijn vrouw op uit te trekken. “Ook heb ik zo’n driewielerautootje en een oude motor als hobby. Plus een ouderwetse modelspoorbaan. Dan vragen mijn kleinkinderen: opa waar is de afstandsbediening,” giert Ben het uit. Hij amuseert zich wel en heeft de zaak met een gerust hart aan de volgende generatie Benly overgelaten.

Opa Ben met zijn eerste auto, met op het dak een The Benly Cycle. De auto werd kort voor het einde van de oorlog door de Duitse bezetters ingevorderd.

Een deel van het wagenpark in de hoogtijdagen in de jaren zestig.

Een oude foto met fietsen van het personeel.

Ben Deckers en zijn zoon en huidig eigenaar Tom met een van de succesvolle Benly-fietsen.

Laatst bijgewerkt doorJo Linden op 20 maart 2022
64 x gelezen

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site wordt beschermd door reCAPTCHA en Google Privacy Policy en Servicevoorwaarden toepassen.