Persoonlijke kennismaking met WMC Kerkrade

Geschreven door Harrie Reumkens

Mijn allereerste kennismaking met WMC vond plaats in 1962 toen ik met mijn ouders als 6-jarige de tent op het Old Hickoryplein bezocht. Ik was nog niet tot de blaasmuziek geroepen en herinner mij vooral de grote scheepsmodellen van de Holland Amerikalijn, en de kleine bioscoop waarin filmpjes van Laurel & Hardy werden vertoond. En daarna op naar het Hertenpark en het waterorgel.

In 1966 vond de “grote ommekeer” in mijzelf plaats. Mijn oom Hein Reumkens, die in de Kastanjestraat in Chèvremont woonde, had een lid van de Banda Primitiva uit Lliria ingekwartierd: José de paukenist. Omdat ik al een beetje enthousiasme voor muziek aan de dag gelegd had, liet hij mij kennismaken met José, die overigens alleen Spaans sprak, en nodigde mij vervolgens uit om mee te gaan luisteren naar het optreden van dit orkest in de Rodahal.

Dat ik zo bij één van de meest legendarische concoursdagen in de WMC-geschiedenis aanwezig mocht zijn is mij pas veel later bewust geworden. Voor mijzelf geldt vooral, dat ik zo enthousiast voor deze muziek werd, dat ik mij in het voorjaar van 1967 aanmeldde als lid van Fanfare Eendracht Nieuwenhagerheide, daartoe aangemoedigd door dirigent Guus Erkens, die toen in onze straat woonde. Ik was mij er halverwege van bewust, dat mijn ouders daar wellicht niet zo enthousiast over zouden zijn, en wist mijn aanmelding enkele weken onder de pet te houden (mijn ouders kwamen uit Nieuwenhagen, hetgeen betekende dat als ik al lid van een blaasorkest werd, dit Harmonie St. Caecilia Nieuwenhagen zou moeten zijn!). Guus Erkens was echter zo slim om als straatgenoot met mijn ouders hierover te praten, en dus gingen zij – overigens na een flinke oorwassing omdat ik de zaak geheim gehouden had – akkoord met mijn lidmaatschap. Ik ontwikkelde mij al snel tot één van de talenten van de vereniging, en toen het WMC 1970 er aan kwam, namen Guus Erkens en enkele blaasmuziekfanaten uit het orkest mij mee op sleeptouw naar Kerkrade. Het eerste doel waren de concertwedstrijden en dus schafte ik, in navolging van Guus, bij de Molenaarstand het boekje met partituren van de verplichte werken aan om deze in de zaal te kunnen meevolgen.

Dat boekje heb ik overigens nog steeds thuis staan. We hadden een passe partout voor de wedstrijden gekocht en bezochten tevens diverse concerten. Het visueel aantrekkelijkste concert was dat door de Banda dei Carabinieri di Roma met hun aparte uniformen en soms vreemde instrumenten die ik nog nooit gezien had, zoals een ventiel-bastrombone, waarvan de beker hoog boven de muzikant uittorende. De kwaliteit van het concert viel echter helaas tegen.

Ik was het uiteindelijk niet met de jury eens. Voor mij was Heinz Friesen met Beek& Donk de winnaar, en niet Amati Kraslice, maar daar heb ik toen verder niet al te lang bij stil gestaan. Mijn passie voor Kerkrade was geboren en ik zou geen concours meer overslaan.

In de aanloop naar WMC 1981 besloot mijn eigen orkest, Eendracht Nieuwenhagerheide, de WMC-vrees, die het orkest bij eerdere deelnames in 1954 en 1958 opgelopen had, af te schudden en weer in te schrijven voor deelname. Voorzichtig beginnen was het motto, zonder al te hoge verwachtingen. Daarom werd ook ingeschreven voor het eerste wedstrijdweekend. We scoorden een 1e Prijs met Lof en de nieuwe dagprijs, een zilveren pauk, en bleven op de eerste plaats tot het laatste weekend. Daartussenin hadden we voortdurend feest  omdat nog steeds eerste waren. Dat er uiteindelijk twee orkesten boven ons eindigden kon de pret niet meer drukken. Daar hadden we van begin af aan rekening mee gehouden.

In 1983 keerde ik na het behalen van mijn diploma in Amsterdam terug naar Nieuwenhagen, inmiddels Landgraaf geworden en werd ik meteen bestuurslid van Nieuwenhagerheide. Na enkele maanden vroeg oud-voorzitter Joseph Boermans mij, of ik hem op wilde volgen als bestuurslid van de Limburgse Bond van Muziekgezelschappen, en zo werd ik in 1983 opgenomen in het DB van deze bond. Bij de LBM had voorzitter Theo Rongen het oude plan voor een “Programma Afdeling” weer opgepakt, nu onder de titel :”Concertafdeling”. Dat was interessante materie en ik werd actief lid van de betreffende werkgroep.

Ondanks onze inspanningen was de LBM Algemene Ledenvergadering nog niet zo enthousiast over onze ideeën, en men wilde vooralsnog niet zomaar ingaan op het voorstel om de Concertafdeling in het concourssysteem te implementeren. Toen kwam van WMC-secretaris Toon Creusen, die als AB-lid in het LBM-bestuur zitting had, het aanbod om het WMC-podium als experiment te gebruiken tijdens het 10e WMC 1985. Op dat aanbod ging de LBM in, en zo werd de eerste wedstrijd Concertafdeling in 1985 een feit. Nu moesten er nog orkesten gezocht worden, die aan dit experiment wilden meewerken. Als medeverantwoordelijken wisten Theo Rongen (St. Caecilia America) en ikzelf onze eigen orkesten te motiveren om mee te doen, en zo vond ik mijzelf niet alleen als werkgroep lid, maar ook als deelnemer terug bij de eerste WMC-wedstrijd Concertafdeling.

Aan het eind van het festival werd ik uitgenodigd voor een gesprek met Bert van de Weijer en Toon Creusen. Tijdens dit gesprek vroegen zij mij, of ik op termijn geïnteresseerd zou zijn om voor WMC te komen werken. Zij hadden plannen, waarbij een inhoudelijke uitbreiding van het WMC-bureau nodig zou zijn. Ik heb daar toen positief op gereageerd, maar ik had net een tweejarig contract getekend bij Bouwbedrijf Smeets in Meerssen. Dat was voor hen geen probleem omdat dit ook pas in 1987 zou gaan spelen. En inderdaad kwam  in 1987  daadwerkelijke uitnodiging. Per 1 oktober werd ik half time aangenomen als ambtelijk secretaris, later beleidsmedewerker, en per 1 december full time. Het was een behoorlijke opdracht. Enerzijds de organisatie van WMC 1989, waaraan binnen enkele maanden ook de mede-organisatie van de 4e Internationale WASBE Conferentie in Kerkrade werd toegevoegd, en anderzijds de voorbereidingen voor een geheel nieuw beleidsplan, gericht op het verkrijgen van een plek op het 2e Nationale Kunstenplan 1993 – 1996.
Voorwaar geen eenvoudige opgave.

Delen:
Deel dit artikel per mail










Verzend
laatste update doorJo Linden op 14 december 2021
20 x gelezen

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site wordt beschermd door reCAPTCHA en GooglePrivacy PolicyenServicevoorwaarden toepassen.