Auteur en wereldverbeteraar
Enny wordt in Kerkrade geboren op 19 maart 1935. Vanaf 1971 woont zij met haar echtgenoot Robert Bijnens in het Belgische Genk. Hier, in het Z.O.L. Campus Sint-Jan, overlijdt zij ook op 1 april 2010.
Enny is als vroege twintiger lid van de discussieclub Dit is Leven en is geïnteresseerd in God en de toestand in de wereld. In die tijd raakt zij geïnspireerd door het liefdewerk van Abbé Pierre en in de zomer van 1958 vertrekt Enny, dan 23 jaar oud en als directiesecretaresse werkzaam bij Laura & Julia, naar Parijs om haar vakantie te vullen als vrijwilligster bij Pierre. Zij wordt ondergebracht in een Communauté Féminine d’Emaus, waar zij in eerste instantie samen met vrouwelijke clochards aan de slag gaat in de lompenwasserij, om een paar dagen later te worden overgeplaatst naar een atelier voor rotanmeubelen. Hier leert zij Alain Godon kennen.
Terwijl Enny na haar terugkeer in Nederland iedereen probeert te enthousiasmeren voor het liefdewerk van Pierre reist Godon door naar Sicilië, waar hij zich aansluit bij pater Danilo Dolci en te maken krijgt met een heel andere vorm van ellende. Onder de arme vissersgezinnen heerst vooral een gebrek aan medicijnen en goede baby- en kindervoeding. Door zijn brieven aan Enny komt zij op het idee om een actie op touw te zetten om medicijnen en melkpoeder in te zamelen. Dankzij haar ontmoeting met de voorman van de jongerrenafdeling van de Katholieke Volkspartij (KVP), Paul Meijs, krijgt dit idee op 21 december 1958 vaste vorm. Op die dag trekken KVP-jongeren en jongeren van Dit is Leven er met collectebussen op uit om geld in te zamelen, Het ouderlijk huis van Enny fungeert als coördinatiecentrum. Die dag wordt een bedrag ter hoogte van Fl.3.289,60 opgehaald!
De melkpoeder-actie voor kinderen op Sicilië vormt de voedingsbodem tot de oprichting van het Komitee Steun Onderontwikkelde Streken, dat resulteert in de totstandkoming van de SOS Wereldwinkels. De oprichtingsvergadering vindt plaats op 4 januari 1959. Paul Meijs wordt de eerste voorzitter, bijgestaan door secretaresse Enny Wolak en penningmeester Frans Roukens. Aanvankelijk is SOS een fondsenwerver. Dankzij een actie in Haïti komt hier verandering in. Daar wordt samen met de Nederlandse pater Laurens Bohnen een houtsnijwerkplaats ingericht. De beeldjes die er gemaakt worden worden in Kerkrade verkocht. De formule SOS Wereldwinkels heet tegenwoordig Fair Trade Original. Bij het 50-jarig bestaan in 2009 omvat de organisatie 25 Wereldwinkels in Limburg en 210 in Vlaanderen.
Enny werkt behalve bij Laura & Julia onder meer als vrijwilligster in een Blijf-van-mijn-lijfhuis. Haar vrije tijd vult zij verder onder meer als akela bij de welpen en als violiste bij het Kerkraads Symfonie Orkest. Haar eerste vioollessen krijgt zij van haar vader, die zelf zijn sporen verdiend heeft als lid van het Lyra orkest, de voorganger van het KSO.
Gedurende de Tweede Wereldoorlog woont Enny samen met haar ouders en broers Cas en Elias-Jozef aanvankelijk op het adres Zonstraat 1, om later te verhuizen naar Mücherveldstraat 48. Over de oorlogstijd schrijft zij in haar boek Kirchroa 1940-1945, Krig durch inne kingerbril. Dit boek verschijnt in 1982 en telt 40 pagina’s.