Mariakapel Berenbos

Oorspronkelijke kapel


In mei 1846 laat de eigenaar van Hoeve Kloosterrade, Jan Jozef Deutz, een kapelletje plaatsen op de kruising van de Groeneweg en de Berenbosweg. Het kapelletje wordt gewijd aan de Heilige Maria. De lokale benaming is dan: ‘t kloeëster-kapelsje. De naam verandert met de komst van schacht Berenbos van de Domaniale Mijn in 1920. De kruising waaraan het kapelletje dan ligt, is het punt waar twee wegen zich kruisen. De Groeneweg ligt in het verlengde van het Kanunnik Kruyderpad. De Berenbosweg ligt in het verlengde van het Berenbosvoetpad en loopt richting Café Rolduc. Deze locatie is zichtbaar op de Landkaart van het gebied uit 1832. Links en rechts van de kapel staan 2 wilde kastanjebomen. In het midden van de jaren 50 van de 20e Eeuw treft een blikseminslag de rechter (oostelijke) boom. Een jonge, nieuwe, kastanjeboom komt ervoor in de plaats. Aanvankelijk wordt het kapelletje in de volksmond ’t Kloeëster-kapelsje genoemd, maar na 1920 kwam de naam kapelsje Berebeusj steeds meer in zwang. De kapel staat ook bekend onder de naam Kapelletje Berenbos.

De verplaatsing in 1961


In 1954 heeft de gemeente een overeenkomst bereikt met de familie Deutz over de aankoop van de landbouwgronden waar nu het Rolduckerveld ligt. Samen met de geplande aanleg van een brede verbindingsweg met Roermond, wordt besloten het kapelletje te verplaatsen. Het initiatief hiervoor ligt mede bij het Limburgs Geschied- en Oudheidkundig Genootschap Kring Kerkrade. De geplande eindbestemming is oostelijk van de T-splitsing Directeur EvertsstraatMonseigneur van Gilsstraat. De eerste poging is op 11 november 1961. Bij het optakelen van het kapelletje breekt de hijskabel. Tijdens de val wordt naar alle waarschijnlijkheid de fundering beschadigd. De volgende poging op 18 november 1961 door Firma Dabekausen in opdracht van de Gemeente Kerkrade mislukt door de slechte gesteldheid van de fundering. Wanneer het kappelletje tot op laadvloer-hoogte van de vrachtwagen getild is, brokkelt de fundering en daarna het kapelletje af.

De directeuren Matti en Van de Rijdt van de Algemene Technische Dienst schrijven op 13 december 1961 daarover:
“Gevolg gevend aan het besluit van College van B. en W. van 25 augustus 1961 om het circa 10.000 kg zware kapelletje te verplaatsen naar de van Gilsstraat, kunnen wij het College berichten, dat deze operatie mislukt is”.

Vooraleer met de verplaatsing te beginnen wordt de bestaande fundering van genoemd bouwsel onderzocht. Gezien het grote gewicht en de slechte toestand waarin de funderingsvoet verkeerde, tevens omklemd met zware boomwortels, wordt het ogenschijnlijk gave kapelletje van de funderingsvoet los gewigd. Hierna worden vervolgens op maaiveld-hoogte twee stalen balken onder het te transporteren gedeelte aangebracht, tevens de benodigde versterkingsbaddings, hoekstalen etc. langs de buitenomtrek, waarna d.d. 18-11-1961 uiteindelijk tot omhoog hijsen kan worden overgegaan. De kapel komt vrij, maar nauwelijks omhoog getrokken tot op vloerhoogte van de dieplader, waarmee meergenoemd kapelletje naar de reeds van te voren klaargemaakte nieuwe fundering zou worden vervoerd, brokkelt de kapel aan de onderkant af en stort als een kaartenhuis in elkaar, resulterende in een hoop puin, echter het Maria beeld en het Corpus Christi blijven intact, daar deze, alvorens met de werkzaamheden een aanvang te nemen, uit de kapel worden verwijderd. Opgemerkt moge worden, dat het hijsen, transport en eventueel plaatsen van het kapelletje door ons worden opgedragen aan de firma Dabekausen te Beek.

Herbouw


Op zondag 2 juli 2000 is een afvaardiging van het St. Catharinagilde aanwezig in de Kleikstrasse Herzogenrath bij de inzegening van de gerestaureerde Mariakapel, die een definitieve plek krijgt aan het Kanunnik Kruyderpad. Tijdens deze plechtigheid mompelde de toenmalige secretaris Ley Kerres: “Kapelsje Berebeusj…”.  De eveneens aanwezige gildevoorzitter wijlen Frits Sprokel plaatste het onderwerp op de gilde-bestuursvergadering van augustus 2000. Vanaf dat ogenblik spant het Catharinagilde zich in om het kapelletje te reconstrueren en opnieuw te plaatsen.

Op 2 juni 2002 is de kapel herbouwd en wordt zij opnieuw ingezegend, ditmaal door bisschop Frans Wiertz. Bij deze gelegenheid een boekje uitgegeven met de titel  De terugkeer van het kapelletje Berenbos. Deze uitgave van het St. Catharinagilde Kerkrade-Holz is tot stand gekomen door samenwerking met de Historische Kring Kerkrade1)Aanvullingen met dank aan Ley Kerres. In de volksmond wordt de kapel Pestkapel genoemd.

Onderstaande foto’s geven een impressie van die bijeenkomst.

Medewerking


Medewerking aan de herbouw wordt verleend door Piet Mehlkop, Frans Hamers, Gerardus Jozef Hubertus Habets,  Frank Nijdam, Installatiebedrijf Roderland, Ijzerhandel Bischoff, Sjra Geeraedts, Jo Stuurman, Jef Reul, Frans Drobnic, Ed Pötgens, Ton Klein Tuente, Piet Lemmen, Han Van der Weijden, Natuursteenbedrijf Eymael, Peter Wierts, Wim Bouwman, Winand Groten, Jean Noël, Frits Sprokel, Bernard Grothues.

Deze laatste maakt een chronogram waarin het jaartal van de herbouw is verwerkt:

LIeVe vroUW Van aLLe genaDe
Laat UW LICht straLen
oVer roDe en kLoosterraDe

Vernieling


In de nacht van 30 op 31 december 2019 wordt de kapel behoorlijk beschadigd door naar binnen geworpen vuurwerk. De deurtjes worden er uit geblazen en binnenin is de ravage enorm. Gelukkig blijft het Mariabeeld grotendeels onbeschadigd.

Delen:
Deel dit artikel per mail










Verzend

Voetnoten[+]

laatste update doorMartin Krewinkel op 29 mei 2021
126 x gelezen

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *